-         طر ح و ترسیم یک استراتیژی عینی برای زنده گی

-         تقویت اساسی همت و اراده انسانی

-         رشد و تقویت افکار و ذهنیت سازنده

-         تقویت ظرفیت درک محیط انسانی

-          هم قافله شدن با سرآمده گان روزگار

-         دنبال کردن مسایل اقتصادی

-         وفق دادن خویش به اساسات اجتماعی

-         مطالعه پیهم در رابطه به زوایای مختلف زنده گی

-         تقویت بینش انسانی

-         انکار از عقده مندی و مردمان عقده مند

-         پیوستن به مقدرات الهی و مطیع بودن به فرامین آن ذات یکتاه

-         وقت شناساسی و ارج گذاری به وقت و شناختن و پذیرفتن وقت به

یک اصل انکار ناپذیر برای موفقیت

-         شنیدن و خواندن از دیگران ما را به مدارج عالی زنده گی راهیاب می

 سازد و تنها اتکاه به قریحه و استعداد خویش انسان را محصور در بینش

 ماحول خودش نگه می دارد.

-         قبول و بکار گیری این مقوله " هر که نیاموزد از روزگار هیچ نیاموزد

 از هیچ آموزگار

طر ح و ترسیم یک استراتیژی عینی برای زنده گی

انسان بدون شک در هر روزگاری استراتیژی  اولیه زنده گی را بطور اگاهانه

 ویا هم بیشتر نا آگاهانه دنبال کرده است و به این روند همچنان ادامه می

دهد  زیرا انسان زمانیکه دیده بدنیا می گشاید بطور خودکار و خدا داد

استراتیژی زنده ماندن و بقا کردن را در این طبیعت بی کران  با سردادن 

گریه و ریختن اشک که در واقعیت امر شیرخواستن از مادر و یا خبر دادن

 از درد ویا رنجی است  دنبال می کند که این نوع استراتیژی کاملاً بدون

داشتن کدام نقشه ویا پیش نویس از قبل طرح شده از سوی کودک دنبال

 می شود و  در ذات خود نا آگاهانه جلوه می کند اما بسیار مدبرانه

پیشبرده می شود. پس بهترین انتباه  و اندوخته را می توان  از همین آغاز

زنده گی خویش که فراتر و دور  از محیط فزیکی خود مان نیست  بیاموزیم

 و اعتراف نماییم که برای بدست آوردن چیز های بیشتر کار و تلاش  زیاد

تر نیاز است همانطوریکه برای جرعه یی شیر گیریه کردن در کار است

پس برای رسیدن به هر هدف ایجاد ذهنیت و تقویت نیاز است که آن اساس

 هدف را شکل می بخشد اما صرف ایجاد ذهنیت ما را به قله های تعالی

و موفقیت نایل ساخته نمی تواند،  زیرا در پهلوی ذهنیت اراده متین،

تلاش ممتد، پشتکار، استقامت، حوصله مندی، امیدواری، علاقه مندی در

 کاراست. علاقه مندی  در واقعیت میزان کامیابی مان را پیمانه می کند

یعنی به هر اندازه که ما نسبت به یک امر علاقمند باشیم به همان اندازه

نسبت به آن موفق می شویم، مسلماً  علاقه مندی با در نظرداشت موارد

ذکر شده یک اصل درخور درنگ است که ما را  برای رسیدن به یک هدف 

 یاری می رساند. درست ایام نوزادی مان که با تدبیر اولیه سپری شد پس

به هراندازه که بزرگ می شویم  خواسته هایمان  بزرگتر می شود و برای

 انجام کار ها و اهداف بزرگ بلند اندیشی و روشن ساختن خواسته ها

واقعی بینانه یک امر ضروری پنداشته می شود که این خود استراتیژی

است برای زنده گی مرفه. این گفته بجا خواهد بود که کسانیکه

آینده مرفه و سعادتمند می خواهند از حال درست و حسابی استفاده

 می نمایند، چرا تنها چشم داشتن به آینده   بدون استفاده از حال ما را

به اهداف مورد نظر مان نمی رساند همه خواسته ها   صرف در قالب ارزو

 جوانه می زنند و در وادی خیالات شگوفا می شوند و هرگز متاسفانه 

 به واقعیت چهره بدل نمی کنند تا اینکه اهمیت و چگونگی استفاده از حال

 برای مان متجلی و عملی نگردد . خوب برای به کمال رساندن و تحقق

بخشیدن  رویا های و ارزو های مان  که در نخست بعضاً  خیال و محال

بیش در نظر نمی یایند،تفکر، مشورت، اراده، استقامت و پشتکار،

دانش، مهارت ورفتار مدبرانه اصول انکار ناپذیر است.