چې نســـــــیم یې د  دیار بوی په ما راوړي

 

 

سملاسې لکه غوټۍ په ســــــهار ګل شم

 

 

دا زما د یار د حســــــــــن پلوشـــــــې دي

 

 

چې خلوت کې له مړو شمعو سره بل شم