اې! چېرته ځي؟ ګوره راوګرځه؟
زه لا اوس ژوندی یم
زما د زړه لمبې لا اوس هم تا یادوي
راشه دا هم در سره مړې کړه
ګوره! په یو ځل مې مړ کړه!
ګوره!!!
که چېرې ته ولاړه شي، نو بیا ښایې
زه هېڅکله مړ نشم
راشه ژر تر ژر مې تر تیغ تېر کړه
راشه!!!
پر ما هر څوک تېریږي او بیا نه راځي
خو، ته!
ته داسې مه کوه
راشه دا غر یب یا در پورته کړه او یا یې هم ټولې هیلې ور مړې کړه.
مینه حقیقت، حسن سایه د حقیقت