د هارون باچا د یوې سندرې شعر
ګل کرم اغزي خیږي حیران یمه حیران
هر څه په تندي کېږي حیران یمه حیران
دا د حسن لمر چې درنه پورې غاړه پریوزي
څنګه دي خاني کېږي حیران یمه حیران
سوځمه هر څو که د لمبو په منځ کې پروت یم
بیا مې هم یخني کېږي حیران یمه حیران
دغه د وطن حسن شناس کي چې يي ویني
یووې او په سپرلي کېږي حیران یمه حیران
ته د اباسین په غاړه وچي شونډي ناست یي
ستا هم زندګي کېږي حیران یمه حیران
مینه حقیقت، حسن سایه د حقیقت