ګل کرم اغزي خیږي حیران یمه حیران

هر څه په تندي کېږي حیران یمه حیران

دا د حسن لمر چې درنه پورې غاړه پریوزي

څنګه دي خاني کېږي حیران یمه حیران

سوځمه هر څو که د لمبو په منځ کې پروت یم

بیا مې هم یخني کېږي حیران یمه حیران

دغه د وطن حسن شناس کي چې يي ویني

یووې او په سپرلي کېږي حیران یمه حیران

ته د اباسین په غاړه وچي شونډي ناست یي

ستا هم زندګي کېږي حیران یمه حیران