پـت مــــــــــــې دوطــــــن اود پښــــــــــــــتو درسره وپالی
نــــــورخـــــــــومې قاتل ته قهـــــــــــــرمان راباندې مه وایه

هــــــر څو که غـــــــربت او بې وســـــۍ خـــوله راتړلي ده
ګــــــــور ه نوشیطان ته خو انسان راباندې مــــــــــــــه وایه

ښـه جيبونه يـې ډک کړل اوس به چپ ورته ور وړاندي کړي
ډلــــــې ته دغــــــــــــــــــــلوخو وزيران راباندې مـــــــه وایه

د دې شعر شاعر نه پيژنم، که تاسو یي پيژنئ، نو مهرباني وکړئ ماته يي را ایمیل کړی

که زه پاک او بې ګناه یم دا په خپله لو ګناه ده

و دې نه لید هغه یوسف چې زندان يي اخیر ځای شو

پرون شپه مې یوه پرښته درولیږله تر څو تا وویني، خو ته ویده وي او هغه پرښته بیرته ژر راغله!

پوښتنه مې ترې وکړه چې ولې داسې ژر راغلي؟

ویل يي چې هېڅ پرښته نه غواړي بله پرښته وویني!

بارانه واوره لږ مې لوند کړه

لوند هم نه لږ مې پاک کړه

پاک له ګناهونو

اور به بلیږي په زړګې کې زما

تل به سوځیږي ارمانونه زما

ورځه- ورځه نور مه راګوره شاته

ړنده او کڼه به شي په حال ته زما

راشه د غمونو په باران کې ته چترۍ مې شه

مینه شه وفا شه د خواږه ژوند یوه موسکۍ مې شه

اوږدې شپې د فراق دي لیونیه هوا هم سړه

خیر ده نن راشه د سړي بړستن ګرمۍ مې شه

ښوونکی د اوبو له یوه ډک ګېلاس سره ټولګۍ ته راننوت او له زده کوونکو سره یي تر روغبړ وروسته دا ګېلاس پورته ونیوه او پوښتنه يي وکړه:  ستاسو په اند د دې ګېلاس وزن به څومره وي؟

زده کوونکو ګډ وډ ځوابونه ورکړل چا ۵۰ ګرامه ویل چا ۱۰۰ او چا هم ۱۵۰ ګرامه...

استاد وویل: زه هم له وزن کولو پرته نشم ویلی چې د دې ګېلاس وزن به څومره وي، خو زما پوښتنه دا ده چې، که چیرته زه دا ګېلاس څو نورې دقیقې هم همداسې ونیسم نو څه به پیښ شي؟

زده کوونکو وویل: هېڅ څه به هم ونشي

ښوونکي وویل: ښه که چیرته زه دا د یوې ګنټې لپاره داسې ونیسم بیا؟

یوه زده کوونکي وویل: لاس به دې کم کم دړد پیدا کړي

ښوونکي وویل: آفرین ته سم وايي، خو که چیرته زه دا ګېلاس ټوله ورځ همداسې ونیسم نو بیا؟

بل زده کوونکي ورته وویل: لاس به دې بې حسه شي. ځکه چې د لاس عضلې دې تر سخت فشار لاندې راځي او هان کېدای شي لاس دې فلج شي او بیا به نو له خیره سره روغتون ته ځي... په دې سره ټولو زده کوونکو وخندل.

ښوونکي وویل: رښتیا وايي همداسې به کېږي. خو ایا په دې موده کې د ګېلاس وزن تغییر کړی؟

زده کوونکو وویل: یه

ښوونکي وویل: نو څه شی زما د لاس د عضلو د دړد یا ځور سبب کېږي؟ او زه باید څه وکړم؟

زده کوونکي ټول حیرانه شول یوه يي داسې وویل: ګېلاس په ځمکه کېږده.

ښوونکي وویل: شاباس! زه باید ګېلاس په ځمکه کېږدم او په رښتیا هم چې د ژوند ستونزې همداسې دي. که چیرته هغوئ د څو دقیقو لپاره په خپلو ذهنونو کې پریږدو پروا نه کوي. خو که د زیاد وخت لپاره هغه په خپل ذهن کې وساتو او چورت ورته ووهو نو ذهن به مو په دړد اخته شي. او که همداسې یي د تل لپاره په خپل ذهن کې پریږدو نو لري نه ده چې ذهن مو فلج شي او بیا به هېڅ کار هم نشی کولای. د ژوند ستونزو ته فکر کول  ښه کار ده خو تر ټولو ښه کار بیا دا ده چې د هرې ورځې په پای کې یا تر وېده کېدو مخکې خپلې ټولې ستونزې او فکرونه له ځانه لري کړو. په دې ترتیب سره به نور تر فشار لاندې نه راځو او بیا به د هرې ورځې په سهار ښه مست له خوبه راپاڅو او د دې وړتیا به لرو تر څو د هغې ورځې په هره ستونزه او چلینج باندې بریالي او حاکم واوسو. نو تاسې درانه لوستونکي هم همدا اوس خپلې ستونزې پر ځمکه کېږدئ او ژوند وکړئ.

همدا ژوند ده...

لوی اختر مو مبارک شه

اختر دې هغو مبارک شه

چې د خپل یار نرۍ سرې شونډې تل زبېښینه

اختر کې تل وو دیدنونه

په دې اخـــتر کې بېلــتانه ســــم نیمی کړمه

که دې کومه ورځ دښمن پیدا کړ، نو پوه شه چې هدف ته په رسیدو کې بریالی یي!

که کومه ورځ وګواښل شوي، نو پوه شه چې هغه ستا پر وړاندې ضعیف ده!

که دې کومه ورځ خیانت ولید، نو پوه شه چې بیه دې لوړه شوې!

که يي کومه ورځ یوازې پرېښوولې، نو پوه شه چې له تا سره د اوسیدو لیاقت يي نه درلود!

۱- هغه څوک چې تر ټولو ډېر پوهیږي، معمولاً هغه کس وي چې کمې خبرې کوي.

۲- هغه کسان چې وايي: ( زه نه باید دغه راز لوڅ کړم خو یوازې تاته وایم) نو پوه شه چې دا کس به هم دغه راز نورو کسانو ته داسې وايي لکه تا چې ده ته ووایه.

۳- هېڅ یوه موخه (هدف) پرته له دې چې د هغه مسیر یا لاره ونه وهو ، تر لاسه کولای نشو.

۴- دا زړورتوب نه ده چې د زمري مخ ته ودریږو، بلکې زړورتوب دا ده چې څنګه کولای شي د هغه له شر څخه ځان وساتو.

۵- هېڅوک به موږ خوشاله نه کړي، پرته له دې چې موږ په خپله خپل ځان خوشاله کړو.

۶- غټه غلطي به دا وي چې موږ له خپلو تجربو څخه ګټه وا نخلو.

۷- خیالونه او فرضیات د حقیقت په لټه کې زموږ له ټنبلیو څخه سرچینه اخلی.

په رښتیا هم چې زموږ شاوخوا پرښتې شته، خو کله کله چې کوڅرې ونه لري نو بیا موږ ورته ملګري وایو!!!

یو وړوکی حقیقت د هغه خلکو لپاره چې غواړي خپل ژوند ۱۰۰ ٪ بشپړ کړي!!!

که چیرته

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
له لاندې شمېرو سره برابر وبولو

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26

سخت تلاش = Hard work

H+A+R+D+W+O+ R+K

8+1+18+4+23+ 15+18+11= 98%

پوهه = Knowledge

K+N+O+W+L+E+ D+G+E
11+14+15+23+ 12+5+4+7+ 5=96%

مینه = Love

L+O+V+E
12+15+22+5=54%

موږ نږدې ټولو داسې فکر کاوه چې دا پورتني لغتونه به ۱۰۰٪ ژوند جوړوي، خو نه!!!

نو څه شی ده چې ژوند  ۱۰۰٪ جوړوي؟؟؟

پیسې =  Money

M+O+N+E+Y
13+15+14+5+25= 72%

رهبري =  Leadership
L+E+A+D+E+R+ S+H+I+P
12+5+1+4+5+18+ 19+9+16=89%

وینو چې هېڅ یو پورتنی لغت نشي کولی چې زموږ ژوند ۱۰۰٪ کړي، نو باید څه وکړو او پر کوم لغت باندې ډېر ټینګار وکړ تر څو مو ژوند ۱۰۰٪ شي؟

نګرش یا چلند (کړه وړه) =  Attitude

1+20+20+9+20+ 21+4+5=100%

که چیرته موږ په خپل ژوند ، کار او له ملګرو  سره خپل چلند، نګرش او کړه وړه ښه او هره ورځ بدلون ورته ورکړو، نو هلته به ببیا زموږ ژوند هم ۱۰۰٪ شي.

چلند او نګرش هر شي ته بدلون ورکوي،

خپل چلند او نګرش دې بدل کړه، نو هر څه به بدل او ښه شي...

حقیقت او مجاز

دا دوه حورې د جنت دي وهي شرابو کښې لامبو

که مې سترګې د جانان بیا شولې ډکې د اوبو

چې د مینې په مذهب کښې شک کول کافر کېدل دي

که منم دې کافر کېږم خلاص به نه شم په توبو

د نرګس بوی کښې پېیلی د سپوږمۍ د شغلو جال دی

په کښې پروت یو لیونی دی چې مجنون دی که بلال دی

څومره؟

څومره مینه مستۍ درکړم، ادب څومره؟

څومره تا دلدار جانان کړمه، رب څومره؟

نه زه ستا په حد د ځان په حساب پوه شوم

ستار پوهیږي په خپل هنګ او طرب څومره؟

تورانۍ په ساز، سرود تر کومې رسي؟

ګلاب پوه دی د ښایست په مطلب څومره؟

دا سپوږمۍ چې کل جهان حیران حیران کړي

دا پوهیږي د خپل نور په سبب څومره؟

رنګ رڼا د خپل ځیګر پرې خورومه

دومره خېشت وي چې زما وي طلب څومره

دا چې سرې شونډې يي اور، سرور روښان کړي

معشوق پوهیږي د عاشق په مطلوب څومره؟

زما مینه د ادب د پنجرې ووځي

وایه څومره دې جانان کړم، رب څومره؟

نن شپه به ستا په یاد کې اوښکې توی کم

د خپل زړګي هر یو ټپ به بیا ټپي کم

هر یو غم به دې میلمه کم په سرو اوښکو

ورته وېړ به دوسترخان د زخمي زړه کم

ته څه خبر یي زما له حاله دلروبا

مه شه دا حال د حسین په کربلا

خدای پیدا کړمه یوازې یو انسان

دا غمونه او خوشالۍ دي ستا له خوا

لمونځ مې یي کافر به شمه څنګه دې قضا کړم

راشه چې د خپل زړه په خلوت کې د ادا کړم

ته د قدر شپه یي خو په شپو کې را نه ورکه

تا پسې به ډېرې اوږدې لنډې شپې رڼا کړم

غشي راکوه چې اژدها په تندي وولم

موسکه راته مه کېږه چې نښه به خطا کړم

زه هغه مجنون یم چې مې زړه خواره کېږدۍ کړ

ګورې به لیلا به له وچ ډاګه را پیدا کړم

دین د پښتو نغښتی د ملالې په ټپه کې

دا د ټپو ژبه به له خدای سره اشنا کړم

ډول به شم اتڼ به شم، شغا به شم د څڼو

بیا به طالبان د جوماتونو په ګډا کړم

خاورې یم خو لمر به تر لاس ونیسم که خیر وي

ستوری به شم پاس به له سپوږمۍ سره خندا کړم

بیا به د غاټولو دغه لوټ کاروان را ټول کړم

لاس به په سپرلي واړوم زر به یي پخلا کړم

له کله چې د انټرنېټ په نړۍ کې د پښتو ژبې وېبپاڼې او وېبلاګونه ډېر شوي، نو خدای سته مینه وال یي هم ورسره ډېر شوي او دا بهیر لا د چټکۍ پر لور روان ده. هره رسنۍ که هغه برېښنايي وي او یا چاپي باید خپلو مینه والو او لوستونکو ته د ژورنالیزم د اصولو او قوانینو سره سم خبرونه، رپوټونه، مرکې او نور معلومات خپاره کړي. له بده مرغه په افغانستان کې چې کله د رسنیو ازادي راغلي، نو هر بېکاره او بې اوزګاره را ولاړ شي او له ځانه خبریال جوړ کړي، او داسې بې معنی، له حقیقته او انسانیته لري لیکنې خپروي چې هغه بیا لوستونکی د ټول ژونالیزم له ډګر څخه ستړی او بدګومانه کړي. په دې پښتو سایټونو کې یو هم د بېنوا وېبپاڼه ده چې موږ ټول یي پښتو ژبې او پښتنو ته د هغوئ د خدمتونو په اړه په کلکه سره درناوئ کوو، خو د دې وېبپاڼې یو تن لیکوال، ښاغلی میرویس جلالزی، چې نن ورځ په پښتو رسنیو کې چې کله له کوم دولتي چارواکي څخه د خپلو شخصي اغراضو او یا نورو مقاصدو د نه عملي کېدو په خاطر خپه شي، او یا هم د کوم لوړپوړي دولتي یا غیر دولتي او معزز کس دښمنان وغواړي چې په هغه پسې منفي او بې قضاوته لیکنې او تبلیغات وکړي، نو بیا هغه شان کسان میرویس چلالزي ته ورځي او د څو افغانیو یا ډالرو په بدل کې نوموړی د ژورنالیزم سپیڅلې دنده په اوبو لاهو کوي او راولاړشي سپینې پاڼې داسې په بې معنی او مغرضانه او د ژورنالیزم له اصولو سره په ټکر لیکنو باندې ډکه کړي چې، هغه د کلي د خلکو په وینا هر هغه څه چې یي په خوله ورشي، راباسي يي. البته دا لومړی ځل نه ده چې ښاغلی میرویس جلالزی داسې د درواغو او له حقیقته نه لري  لیکني کوي، بلکې په کراتو کراتو یي داسې بې معنی او داسې محال او له بې ځایه خبرونه او لیکنې خپروي، ته به وايي چې دی دټول هېواد عام تام حاکم ده او هره ګړۍ له هرې خبرې نه خبریږي. دا ځل هم دې ښاغلی د پکتیکا په والي، جنرال عبدالقیوم کټوازي پورې دومره غټ درواغ او له تبلیغاتو نه ډکه لیکنه کړي، چې زما په اند دا به د درواغو لیکلو په تاریخ کې تر ټولو د غټو درواغو لیکنه وي.

ښاغلی میرویس جلالزی داسې لیکي:

(( د پکتیکا والي قیوم کټوازي ته نږدې یوې سرچینې بینوا ویب پاڼي ته وویل چې ښاغلي کټوازي د حامد کرزي تر بریالي توب څو ورځي دمخه په کابل کې په سلګونو کسانو ته له ډول سره پلو ورکړه.د دغه محفل اصلي لامل د ښاغلي کټوازي نوی واده په ګوتو شوی دی. ښاغلی کټوازی چې څو میاشتې دمخه د پکتیکا د نوي والي په توګه ټاکل شوی دمګړۍ څلور لوراني لري او تر اوسه نه ده څرګنده چې د دوهم واده دلیل یې څه وو. ویل کیږي چې د ښاغلي کټوازي او د هغه د نوې میرمنې تر منځ هم ډیر ستر سني توپير موجو دی. عیني شاهدان او هغه کسان چې د ښاغلي کټوازي د واده مراسمو ته په کابل کې ور بلل شوي ول وایې چې نوموړي د خپل واده په مراسمو کې په لسګونو زره امریکایې ډالره لګولي ول او په دې سربیره یې د نجلۍ پلار ته هم په سلګونو زوره روپۍ د ولور په توګه ورګړي دي. نوموړی د حامد کرزي د دولت په لومړیو ورځو کې د پکتیکا په ولایت کې د ملي امنیت یو عادې مامور وو چې په مرکز ښرنه کې اوسیده خو کله چې په کندهار ولایت کې د ملي امنیت د ریس په توګه وټاکل شو نو د غریبۍ ژوند یې نوي بڼه خپله کړه.))

په پورته لیکنه کې جلالزي صاحب لیکلي چې جنرال کټوازي دویم واده کړی او په کابل کې يي د واده په مراسمو کې په لسګونو زرو ډالر لګولي، دا بلکل غلطه خبره او غټ درواغ دي. والي صاحب یوه میرمن لري او زما په اند په ټوله نړۍ کې به یوازینی کس والي صاحب وي چې له خپلې کډې او کورنۍ څخه به خوشاله وي. خو دا واده د والي د دویم ورور و، چې محمد رحیم نومیږي. او بله خبره لا دا چې د جنکۍ پلار مخته کلونو کې وژل شوی، خو جلالزي صاحب لیکلي چې د جنکۍ پلار ته يي په سلګونو زرو پاکستانۍ کلدارې ورکړي دي. په داسې حال کې چې د همدې واده شرعي مهر ۲۰۰۰۰۰ پاکستانۍ کلدارې وي. درېیمه خبره دا چې په دې واده کې اصلاْ کټوازی صاحب کابل ته نه و راغلی او د دې خبرې سپیناوی تاسې په کابل کې له میشتو ټولو کټوازیانو څخه هم کولای شی.

جلالزي صاحب لیکلي چې جنرال کټوازی د کرزي د حکومت په لومړنیو کلونو کې د پکتیکا په ولایت کې د ملي امنیت یو عادي کارمند و، دا لا څومره ښکرور درواغ دي، نوموړی له همغه اول پړاو نه د پکتیکا د ملي امنیت رییس و، خو نن چې يي ځان دولایت کچې ته رارسولی، دا نو تقوی، لیاقت، خدمت، دندې او هېواد ته ژمنتیا او قرباني غواړي. په دې شکر چې ښاغلی کټوازی پخوانی جنګسالار او یا هم له بهر ملکونو څخه نه دی راغلی. ښاغلی جنرال کټوازی د افغانستان د پخواني پوځ د یوه با اعتباره او مشهور پوځي، ارکان حرب ډګروال عبدالخالق خان کټوازی زوی، د هغه چا زوی چې دپوځ پخواني کسان او صاحب منصبان یي د نوم په اوریدو سره د هغه د دیانت، صداقت او خلکو هېواد ته دخدمت د پاکې مینې او جذبې له لاسه په لړزا راځي. نو جنرال کټوازی هم د هغه کس زوی ده. هر انسان په ژوند کې بېلابېل پړاوونه وهي، یو څوک هم د خپلې مور له نسه والي یا پاچا یا وزیر نه دی پیدا شوی، دا ټول اول ساده مامورین وي، چې وروسته بیا لوړو لوړو څوکیو ته رسیږي. که څه هم د جنرال کټوازي دنده تر والي کېدو مخکې په کندهار کې وه، خو په پکتیکا د امنیتي حالت په خرابیدو او دهغه وړتیاوو ته په کتنې او د سیمې د خلکو په غوښتنه د ولسمشر حامد کرزي له خوا د پکتیکا د والي په توګه وټاکل شو، چې نن ورځ دا دلمر په شان یو څرګند واقعیت دی چې د پکتیکا ولایت په تیره بیا د کټواز سیمه وروسته له اتو کلونو له یوه ډاډمن او عام تام امنیت څخه برخمنه شوې ده.


دلته زه له خپل ګران هم مسلکي ورور، میرویس جلالزي ته یوه وړوکي مشوره ورکوم او هغه دا چې هر څه چې په خوله او ژبه درشي، مه یي لیکه، لږ چورت پرې ووهه او د ژورنالیزم اصول په پام کې نیسه، که چیرې تا په رښتیا هم کوم ژورنالیستي پوهنتون یا انستیتیوت او یا هم کوم کورس ویلی وي او یا د کوم ژورنالیست له څنګه کېنستی يي، نو د هغو لومړئ خبره به تاته د خبر او د رپوټ موثقتوب (کره توب) یا ریښتینوالی يي، نه د درواغو او او بې معني او تبلیغاتي لیکنه، کوم چې ته محترم يي د څووم ځل لپاره لیکي او خپروي يي.


په پای کې د بېنوا وېبپاڼې له چلوونکې، ښاغلي هادي حیدري څخه په خورا درنښت هیله کوو چې، د لوی او فاضل استاد، خدای بښلي عبدالروف بېنوا د ستر نوم او خدمتونو د نه شرمولو او نه بدناموولو په خاطر نور په دې وېبپاڼې کې د بې ظرفیته او بې کفایته تش په نامه ژورنالیستانو لیکنې خپرې نه کړي، که چیرې دا کار دوام ومومي، نو بیا به دا له پښتو ژبې، ملت او د لوی استاد بېنوا له شخصیت سره ستا د ذاتي دښمني ښکارندوی وي.


په درنښت

 

مړ ستا پر ښکلا یمه

هم دې په خندا یمه

ته یوه حوره شاپیرۍ

ته ګلپاڼه شهزادګۍ

جوړه کړي خدای حسینه

چې پرې راغلي زما مینه

ځار شم د لیډر تر کولمو خېټه يي د ښکلولو ده

چا مهار، چا اوښ وخوړ، ده واړه کاروان وخوړ

د فلسفي غني خان دا پورتنی شعر د کرزي د اته کلنې تیري دورې د یو شمېر وزیرانو، معینانو، والیانو، قومندانانو، رییسانو، مدیرانو او نورو لوړپوړو چارواکو ته ډالۍ کوم، هیله ده چې نور یې کوم ارمان په زړه کې نه وي پاته شوی او د کرزي صاحب په راتلونکي حکومت کې نور نو په کراره کښیني. کرزي صاحب ته دې خدای خیر ورکړي، چې په دې تیرو اتو کلونو کې یي د افغانستان په سلګونو هغه کسان چې په جنګي جرمونو او نورو نارواوو ککړ وو، ملیونران او یا هم ملیاردران کړل. خو د سیاسي چارو کارپوهان بیا وايي چې کرزی د راتلونکې کابیني او حکومت په جوړول کې دری لارې لري:

۱- د پخوانیو حاکمو وزیرانو، والیانو، معینانو، رییسانو او قومندانانو لا پسې بډایه کول.

۲- په پورتنیو دندو باندې د کرزي د نویو ملګرو ځای پر ځای کول کوم چې هغوئ هم د تیرو کلونو د چارواکو په شان سابقه لري.

۳- د نړیوالې ټولنې په نیغه لاس وهنه په مالي او اداري فساد باندې د ککړو چارواکو لري کول.

کرزیه موږ ته خو معلوم يي

مارشال او میخکوب دې په اوږو سپر کړي دینه

ملت به بیا اوس ټول غلط کړي

چالاکۍ کې خو افتخاري مېډال لرینه

نن د اکټوبر اوومه، د افغانستان په معاصر تاریخ کې تر ټولو کرغیړنه، توره او یوه شومه ورځ ده. اته کاله مخکې د امریکا تر امر لاندې صلیبي ځواکونه د افغانستان په پاکه او میړنۍ خاوره راننوتل او لا تر اوسه د دیموکراسۍ په جامه کې خپل استعمار او استثمار ته ادامه ورکوي.

ژوندی دې وي افغانستان

مرګ دې وي په تیری کوونکو

د وخت مدیریت

 هغه کسان چې پر خپل نفس باندې بشپړه اعتماد لري زیاتره یي د چټک تیریدونکي وخت او عمر کنټرول په لاس کې اخلي او هغه په خپل لاس لارښوونه او مدیریت کوي.  هغه کسان چې خپل وخت بې ځایه لګوي تل د شاته پاته والي احساس کوي او خپل نفس باندې اعتماد ته تاوان پیښوي.

منظم کسان خپل وخت او زمان په ښه توګه سره اداره کوي.

 تاسې خپل وخت او عمر څنګه اداره کوئ؟

ایا تاسې خپل وخت په سمه توګه سره اداره کوئ؟

ډاډمن یم چې تاسې به هېڅکله بېګاه مهال ویده نه شئ، تر څو مو د سهار ورځې پروګرامونو د انشاالله په ویلو سره نه وي ترتیب او تنظیم کړي.

ځیني کسان له خپله تیریدونکي ګران بیه وخت څخه چې کولای شي هره ګړۍ بریالیتوبونه پکې تر لاسه کړي، ترې غافله دي. خو ستاسې په شان هوښیار کسان بیا تل د خپل وخت او عمر مراقب وي او هغه په سمه توګه سره اداره کوي.

تاسې باید د هرو ۲۴ ساعتونو لپاره یو پروګرام یا مهال وېش ولری. د خپل ژوند اوونۍ، میاشتې او کلونه په ښه توګه سره زمان بندي کړی او تل د خپل وخت د غلو به مراقبت کې اوسئ. په ټلیفون کې بې معنې او بې هدفه اوږدې خبرې کول، بې ځایه له خلکو سره ناسته ولاړه، د ټلویزیوني پروګرامونو زیاته لیدنه او داسې نور کارونه ستاسې ګران بیه وخت در چې غلا کوي. هره ګړۍ چې تیریږي او هر کار چې کوئ، یو ځل له ځانه سره چورت او سوچ هم کوئ چې ایا تاسې په دې تیر کار یا وخت کې څه وکړه او د ځان، خدای او خلکو لپاره مو څه خدمت پکې وکړ. تل خپل کارونه د یوه پروګرام له مخې پر مخ وړئ، نو له دې کار څخه به خوند واخلئ او په خپل نفس کې به د اعتماد لویه نړۍ رامنځته کړئ.

 عمر دې دراز او وخت دې ډک له ګټو

زه خپل وخت او زمان اداره کوم

د مهربان خدای (ج) په قدرت او ملتیا باندې اعتماد، یاد، او اتکال

 د انسان په وجود کې پر نفس د اعتماد د رامنځته کولو له اصولو څخه یو اصل هم همدا ده. ځکه چې انسان داسې پدیده ده، کله چې احساس وکړي چې یوازې ده او داسې څوک نشته چې له هغه سره د زړه خواله او یا هم تکیه پرې وکړي، نو اندیښمن شي او روحیه يي ماته او مضطربه شي او پر خپل نفس باندې اعتماد له لاسه ورکړي، خو که چیرته کوم داسې کس ولري چې هغه يي له روحي او رواني پلوه تکیه ګاه وي، نو بیا د ارامۍ او پر خپل نفس د بشپړ اعتماد احساس کوي. اوس نو که چیرته یوه انسان ته دا تکیه ګاه ستر رب العزت خدای پاک واوسي، نو بیا به هغه انسان څومره ارام، سوکاله، ډاډمن او پر خپل نفس باندې د پوره اعتماد څښتن واوسي. په تیره بیا کله چې یو انسان ریښتینی او ټینګ ایمان هم ولري او په دې پوه وي چې خدای پاک د هغه د غاړې تر رګ ورته نږدي دی او خدای پاک هېڅکله هم خپل بنده یوازې نه پریږدي او تل یي له هر راز ستونزو څخه بچ او ژغورلی وي.

(( ان الله یدافع عن الذین آمنو))

ژباړه: خدای پاک د هغوانسانانو دفاع کوي چې پر ده يي ایمان راوړی وي.

 هغه انسان چې وکولای شي تل په خپل ذهن کې داسې یو ښایسته احساس ولري، نو دا په خپله یو ښایسته فکر ده چې د یوه پیاوړي سیګنال په توګه په ناخوداګاه ضمیر کې ننوزي او حاصل یا پایله به یي ښایسته روحیه، ښایسته باور او ښایسته په خپل نفس اعتماد درلودل وي.

اول _ پکول جانانه ؛

دوم _ دستمال چارخانه ؛

سوم _ ريش دانه  دانه ؛

چهارم _ کلاشينکوف سر شانه ؛

پنجم _ چور هر خانه !!!!!!!!!!!

اختر مو مبارک شه

په سپينه خوله كه روژه ماته

د كفارت روژې به دواړه ونيسونه

چې مازيګر شي ښكته لمر شي
په چا اختر شي څوك د غم ژړا كوينه

اختر دې تا ته مبارك شي
چې لاس او پښې دې بې حنا اور لګوينه

اول روژه وي بيا اختر وي
په بيلتانه پسې وصال دى رابه شينه

د کوچني اختر د رارسیدو له کبله ټولو ګرانو مېنه والو ته د زړه له کومې مبارکۍ وړاندې کوم. هیله من یم چې د روژې مبارکه او بختوره میاشت مو په بشپړه درناوي او عبادتونو سره تیره کړي وي.

انګیزه څه شی ده؟ د روان پیژندنې د علم له نظره انګیزه هغه دروني ځواک ده چې هرې موخې ته د رسیدو لپاره اغیزمنه وي. خو زه له انګیزې نه یو بل برداشت هم لرم. زه وایم چې انګیزه یعنې په ریښتیا سره غوښتل، د زړه له کومې غوښتل، یعنې د موخې او زموږ لپاره د هغې د ګټو پیژندل. انګیزه پلور او پیرودل کېږي نه. انګیزه یو له هغو محصولاتو څخه ده چې انسانان يي لومړني توکي لري، خو لومړی درجه جنس نه شي ترې تولیدولی. انګیزه داسې شی ده چې موږ باید هغه رامنځته کړو! چیرته؟ څرګنده ده چې په خپل وجود کې. او کله چې مو رامنځته کړه بیا باید ورته پاملرنه وکړو. انګیزه لکه یو ګلاب داسې حساس شی ده. هر څومره چې يي وساتو او پام ورته وکړو هغومره به زموږ په ګټه وي. کېدای شي تاسې ووایاست چې څنګه؟ لومړی: باید هر هغه شی چې غواړی تر لاسه یي کړی یا یي تر سره کړی، خپله اړتیا يي وبولی نه جبر یا ساعت تیری. دویم: موخه ولری، داسې موخه چې د تاسې له اوسنیو وړتیاوو او امکاناتو سره وړ وي، یعنې معقولیت ولري. دریم: پروګرام جوړ کړی او پر هغه باندې عمل وکړی. څلورم: هرې موخې ته د رسیدو لپاره بېلابېلې لارې شته، یوه له دغو لارو څخه تاسې ته وړ لاره ده. پنځم: د خپل ځان سلامتي او روغتیا ته پاملرنه لری، یو سالم او روغ بدن د انرژیو کان وي. شپږم: له خنډونو او ستونزو څخه مه ویریږی. یوازې خپله موخه درته مهمه کړی نه هغې ته د رسیدو ستونزې. اووم: تل په خپل جیب کې یوه وړه کتابچه درسره ساتی او د هغې موخې په اړه رپوټونه پکې لیکئ او هر کله چې مو د هغې موخې په اړوند کوم مثبت کار تر سره کړ، نو یي لیکئ. د دې تر څنګ خپلې دې موخې ته د رسیدو یا نه رسیدو یو شمېر دلایل هم ولیکئ. اتم: زر مه نا امیده کېږی، په یاد ولری چې هرې موخې ته رسیدل ستونزمن کار ده او دا یوازې کوښښ او تحمل غواړي. نهم: په دې نړۍ کې هر شی ځانته ارزښت لري. یوې موخې ته د رسیدو ارزښت، له یو لړ خوشالیو څخه تیریدل دي. دلته د نینجايي یوه خبر ده چې وايي: (که چیرته موخې په اسانۍ سره تر لاسه کېدای، نو کوښښ به څه معنی ورکوله؟)

لیکوال: محمد بصیر سلیمانخېل

ولور په اسلام کې له يوه مخه ناروا عمل بلل کېږي، خو له بده مرغه دې دود په پښتنو په تیره بیا د پکتیکا ولایت په خلکو کې زورې ریښې غزولي دي. که څه هم د ولور اخیستل اوس په یو دود اوښتی، خو هغه پلرونه چې پر خپلو لورانو باندې ولور اخلي، بېلابېل دلایل وړاندې کوي.

لومړئ: هغه کسان چې د خپلو اقتصادي ستونزو په خاطر ولور اخلي  

دویم: هغه کسان چې د دود د مراعات له مخې ولور اخلي

دریم: هغه کسان چې د دود د مراعات له مخې ولور اخلي، خو تر نیمی زیات ولور بیرته د کوزدې له ورځې نه د واده تر ورځې په بېلابېلو مراسمو کې ورپریږدي.

د مطلب پاتې برخه...

درنو لوستونکو، خدای بښلي ګل پاچا الفت څه باندې ۴۰ کاله مخکې د پښتنو یو انځور کښلی، چې هغه انځور هم د پښتنو د پخوانۍ زمانې او هم له اوسنۍ زمانې سره سر خوري:

نن په یوه پسې روان سبا په بل پسې ځي

کله په ږيري پسې ځي کله اوربل پسې ځي

فرق د شپانه او د قصاب پسونه کله کوي

چې شنه ګیاه يي لاس کې وویني قاتل پسي ځي

په دې هیله، چې نور دا خواره واره پښتانه لږ راوېښ شي او خپل اصلیت او ځان وپیژني.

 

درنو مینه والو!

د هغې خورا بې کچې مینې له کبله چې زه یې د  غني خان له شعرونو سره لرم، و مې غوښت تر څو د هغه د شعرونو لپاره یو ځانګړی وېبلاګ جوړ کړم، خدای پاک دا وس راکه خو هیله من یم چې ستاسې درنو مینه والو هم خوښ شي.

په مینه

د غني خان د شعرونو وېبلاګ