ته څه خبر یي زما له حاله دلروبا

مه شه دا حال د حسین په کربلا

خدای پیدا کړمه یوازې یو انسان

دا غمونه او خوشالۍ دي ستا له خوا

لمونځ مې یي کافر به شمه څنګه دې قضا کړم

راشه چې د خپل زړه په خلوت کې د ادا کړم

ته د قدر شپه یي خو په شپو کې را نه ورکه

تا پسې به ډېرې اوږدې لنډې شپې رڼا کړم

غشي راکوه چې اژدها په تندي وولم

موسکه راته مه کېږه چې نښه به خطا کړم

زه هغه مجنون یم چې مې زړه خواره کېږدۍ کړ

ګورې به لیلا به له وچ ډاګه را پیدا کړم

دین د پښتو نغښتی د ملالې په ټپه کې

دا د ټپو ژبه به له خدای سره اشنا کړم

ډول به شم اتڼ به شم، شغا به شم د څڼو

بیا به طالبان د جوماتونو په ګډا کړم

خاورې یم خو لمر به تر لاس ونیسم که خیر وي

ستوری به شم پاس به له سپوږمۍ سره خندا کړم

بیا به د غاټولو دغه لوټ کاروان را ټول کړم

لاس به په سپرلي واړوم زر به یي پخلا کړم

له کله چې د انټرنېټ په نړۍ کې د پښتو ژبې وېبپاڼې او وېبلاګونه ډېر شوي، نو خدای سته مینه وال یي هم ورسره ډېر شوي او دا بهیر لا د چټکۍ پر لور روان ده. هره رسنۍ که هغه برېښنايي وي او یا چاپي باید خپلو مینه والو او لوستونکو ته د ژورنالیزم د اصولو او قوانینو سره سم خبرونه، رپوټونه، مرکې او نور معلومات خپاره کړي. له بده مرغه په افغانستان کې چې کله د رسنیو ازادي راغلي، نو هر بېکاره او بې اوزګاره را ولاړ شي او له ځانه خبریال جوړ کړي، او داسې بې معنی، له حقیقته او انسانیته لري لیکنې خپروي چې هغه بیا لوستونکی د ټول ژونالیزم له ډګر څخه ستړی او بدګومانه کړي. په دې پښتو سایټونو کې یو هم د بېنوا وېبپاڼه ده چې موږ ټول یي پښتو ژبې او پښتنو ته د هغوئ د خدمتونو په اړه په کلکه سره درناوئ کوو، خو د دې وېبپاڼې یو تن لیکوال، ښاغلی میرویس جلالزی، چې نن ورځ په پښتو رسنیو کې چې کله له کوم دولتي چارواکي څخه د خپلو شخصي اغراضو او یا نورو مقاصدو د نه عملي کېدو په خاطر خپه شي، او یا هم د کوم لوړپوړي دولتي یا غیر دولتي او معزز کس دښمنان وغواړي چې په هغه پسې منفي او بې قضاوته لیکنې او تبلیغات وکړي، نو بیا هغه شان کسان میرویس چلالزي ته ورځي او د څو افغانیو یا ډالرو په بدل کې نوموړی د ژورنالیزم سپیڅلې دنده په اوبو لاهو کوي او راولاړشي سپینې پاڼې داسې په بې معنی او مغرضانه او د ژورنالیزم له اصولو سره په ټکر لیکنو باندې ډکه کړي چې، هغه د کلي د خلکو په وینا هر هغه څه چې یي په خوله ورشي، راباسي يي. البته دا لومړی ځل نه ده چې ښاغلی میرویس جلالزی داسې د درواغو او له حقیقته نه لري  لیکني کوي، بلکې په کراتو کراتو یي داسې بې معنی او داسې محال او له بې ځایه خبرونه او لیکنې خپروي، ته به وايي چې دی دټول هېواد عام تام حاکم ده او هره ګړۍ له هرې خبرې نه خبریږي. دا ځل هم دې ښاغلی د پکتیکا په والي، جنرال عبدالقیوم کټوازي پورې دومره غټ درواغ او له تبلیغاتو نه ډکه لیکنه کړي، چې زما په اند دا به د درواغو لیکلو په تاریخ کې تر ټولو د غټو درواغو لیکنه وي.

ښاغلی میرویس جلالزی داسې لیکي:

(( د پکتیکا والي قیوم کټوازي ته نږدې یوې سرچینې بینوا ویب پاڼي ته وویل چې ښاغلي کټوازي د حامد کرزي تر بریالي توب څو ورځي دمخه په کابل کې په سلګونو کسانو ته له ډول سره پلو ورکړه.د دغه محفل اصلي لامل د ښاغلي کټوازي نوی واده په ګوتو شوی دی. ښاغلی کټوازی چې څو میاشتې دمخه د پکتیکا د نوي والي په توګه ټاکل شوی دمګړۍ څلور لوراني لري او تر اوسه نه ده څرګنده چې د دوهم واده دلیل یې څه وو. ویل کیږي چې د ښاغلي کټوازي او د هغه د نوې میرمنې تر منځ هم ډیر ستر سني توپير موجو دی. عیني شاهدان او هغه کسان چې د ښاغلي کټوازي د واده مراسمو ته په کابل کې ور بلل شوي ول وایې چې نوموړي د خپل واده په مراسمو کې په لسګونو زره امریکایې ډالره لګولي ول او په دې سربیره یې د نجلۍ پلار ته هم په سلګونو زوره روپۍ د ولور په توګه ورګړي دي. نوموړی د حامد کرزي د دولت په لومړیو ورځو کې د پکتیکا په ولایت کې د ملي امنیت یو عادې مامور وو چې په مرکز ښرنه کې اوسیده خو کله چې په کندهار ولایت کې د ملي امنیت د ریس په توګه وټاکل شو نو د غریبۍ ژوند یې نوي بڼه خپله کړه.))

په پورته لیکنه کې جلالزي صاحب لیکلي چې جنرال کټوازي دویم واده کړی او په کابل کې يي د واده په مراسمو کې په لسګونو زرو ډالر لګولي، دا بلکل غلطه خبره او غټ درواغ دي. والي صاحب یوه میرمن لري او زما په اند په ټوله نړۍ کې به یوازینی کس والي صاحب وي چې له خپلې کډې او کورنۍ څخه به خوشاله وي. خو دا واده د والي د دویم ورور و، چې محمد رحیم نومیږي. او بله خبره لا دا چې د جنکۍ پلار مخته کلونو کې وژل شوی، خو جلالزي صاحب لیکلي چې د جنکۍ پلار ته يي په سلګونو زرو پاکستانۍ کلدارې ورکړي دي. په داسې حال کې چې د همدې واده شرعي مهر ۲۰۰۰۰۰ پاکستانۍ کلدارې وي. درېیمه خبره دا چې په دې واده کې اصلاْ کټوازی صاحب کابل ته نه و راغلی او د دې خبرې سپیناوی تاسې په کابل کې له میشتو ټولو کټوازیانو څخه هم کولای شی.

جلالزي صاحب لیکلي چې جنرال کټوازی د کرزي د حکومت په لومړنیو کلونو کې د پکتیکا په ولایت کې د ملي امنیت یو عادي کارمند و، دا لا څومره ښکرور درواغ دي، نوموړی له همغه اول پړاو نه د پکتیکا د ملي امنیت رییس و، خو نن چې يي ځان دولایت کچې ته رارسولی، دا نو تقوی، لیاقت، خدمت، دندې او هېواد ته ژمنتیا او قرباني غواړي. په دې شکر چې ښاغلی کټوازی پخوانی جنګسالار او یا هم له بهر ملکونو څخه نه دی راغلی. ښاغلی جنرال کټوازی د افغانستان د پخواني پوځ د یوه با اعتباره او مشهور پوځي، ارکان حرب ډګروال عبدالخالق خان کټوازی زوی، د هغه چا زوی چې دپوځ پخواني کسان او صاحب منصبان یي د نوم په اوریدو سره د هغه د دیانت، صداقت او خلکو هېواد ته دخدمت د پاکې مینې او جذبې له لاسه په لړزا راځي. نو جنرال کټوازی هم د هغه کس زوی ده. هر انسان په ژوند کې بېلابېل پړاوونه وهي، یو څوک هم د خپلې مور له نسه والي یا پاچا یا وزیر نه دی پیدا شوی، دا ټول اول ساده مامورین وي، چې وروسته بیا لوړو لوړو څوکیو ته رسیږي. که څه هم د جنرال کټوازي دنده تر والي کېدو مخکې په کندهار کې وه، خو په پکتیکا د امنیتي حالت په خرابیدو او دهغه وړتیاوو ته په کتنې او د سیمې د خلکو په غوښتنه د ولسمشر حامد کرزي له خوا د پکتیکا د والي په توګه وټاکل شو، چې نن ورځ دا دلمر په شان یو څرګند واقعیت دی چې د پکتیکا ولایت په تیره بیا د کټواز سیمه وروسته له اتو کلونو له یوه ډاډمن او عام تام امنیت څخه برخمنه شوې ده.


دلته زه له خپل ګران هم مسلکي ورور، میرویس جلالزي ته یوه وړوکي مشوره ورکوم او هغه دا چې هر څه چې په خوله او ژبه درشي، مه یي لیکه، لږ چورت پرې ووهه او د ژورنالیزم اصول په پام کې نیسه، که چیرې تا په رښتیا هم کوم ژورنالیستي پوهنتون یا انستیتیوت او یا هم کوم کورس ویلی وي او یا د کوم ژورنالیست له څنګه کېنستی يي، نو د هغو لومړئ خبره به تاته د خبر او د رپوټ موثقتوب (کره توب) یا ریښتینوالی يي، نه د درواغو او او بې معني او تبلیغاتي لیکنه، کوم چې ته محترم يي د څووم ځل لپاره لیکي او خپروي يي.


په پای کې د بېنوا وېبپاڼې له چلوونکې، ښاغلي هادي حیدري څخه په خورا درنښت هیله کوو چې، د لوی او فاضل استاد، خدای بښلي عبدالروف بېنوا د ستر نوم او خدمتونو د نه شرمولو او نه بدناموولو په خاطر نور په دې وېبپاڼې کې د بې ظرفیته او بې کفایته تش په نامه ژورنالیستانو لیکنې خپرې نه کړي، که چیرې دا کار دوام ومومي، نو بیا به دا له پښتو ژبې، ملت او د لوی استاد بېنوا له شخصیت سره ستا د ذاتي دښمني ښکارندوی وي.


په درنښت

 

مړ ستا پر ښکلا یمه

هم دې په خندا یمه

ته یوه حوره شاپیرۍ

ته ګلپاڼه شهزادګۍ

جوړه کړي خدای حسینه

چې پرې راغلي زما مینه

ځار شم د لیډر تر کولمو خېټه يي د ښکلولو ده

چا مهار، چا اوښ وخوړ، ده واړه کاروان وخوړ

د فلسفي غني خان دا پورتنی شعر د کرزي د اته کلنې تیري دورې د یو شمېر وزیرانو، معینانو، والیانو، قومندانانو، رییسانو، مدیرانو او نورو لوړپوړو چارواکو ته ډالۍ کوم، هیله ده چې نور یې کوم ارمان په زړه کې نه وي پاته شوی او د کرزي صاحب په راتلونکي حکومت کې نور نو په کراره کښیني. کرزي صاحب ته دې خدای خیر ورکړي، چې په دې تیرو اتو کلونو کې یي د افغانستان په سلګونو هغه کسان چې په جنګي جرمونو او نورو نارواوو ککړ وو، ملیونران او یا هم ملیاردران کړل. خو د سیاسي چارو کارپوهان بیا وايي چې کرزی د راتلونکې کابیني او حکومت په جوړول کې دری لارې لري:

۱- د پخوانیو حاکمو وزیرانو، والیانو، معینانو، رییسانو او قومندانانو لا پسې بډایه کول.

۲- په پورتنیو دندو باندې د کرزي د نویو ملګرو ځای پر ځای کول کوم چې هغوئ هم د تیرو کلونو د چارواکو په شان سابقه لري.

۳- د نړیوالې ټولنې په نیغه لاس وهنه په مالي او اداري فساد باندې د ککړو چارواکو لري کول.

کرزیه موږ ته خو معلوم يي

مارشال او میخکوب دې په اوږو سپر کړي دینه

ملت به بیا اوس ټول غلط کړي

چالاکۍ کې خو افتخاري مېډال لرینه

نن د اکټوبر اوومه، د افغانستان په معاصر تاریخ کې تر ټولو کرغیړنه، توره او یوه شومه ورځ ده. اته کاله مخکې د امریکا تر امر لاندې صلیبي ځواکونه د افغانستان په پاکه او میړنۍ خاوره راننوتل او لا تر اوسه د دیموکراسۍ په جامه کې خپل استعمار او استثمار ته ادامه ورکوي.

ژوندی دې وي افغانستان

مرګ دې وي په تیری کوونکو

د وخت مدیریت

 هغه کسان چې پر خپل نفس باندې بشپړه اعتماد لري زیاتره یي د چټک تیریدونکي وخت او عمر کنټرول په لاس کې اخلي او هغه په خپل لاس لارښوونه او مدیریت کوي.  هغه کسان چې خپل وخت بې ځایه لګوي تل د شاته پاته والي احساس کوي او خپل نفس باندې اعتماد ته تاوان پیښوي.

منظم کسان خپل وخت او زمان په ښه توګه سره اداره کوي.

 تاسې خپل وخت او عمر څنګه اداره کوئ؟

ایا تاسې خپل وخت په سمه توګه سره اداره کوئ؟

ډاډمن یم چې تاسې به هېڅکله بېګاه مهال ویده نه شئ، تر څو مو د سهار ورځې پروګرامونو د انشاالله په ویلو سره نه وي ترتیب او تنظیم کړي.

ځیني کسان له خپله تیریدونکي ګران بیه وخت څخه چې کولای شي هره ګړۍ بریالیتوبونه پکې تر لاسه کړي، ترې غافله دي. خو ستاسې په شان هوښیار کسان بیا تل د خپل وخت او عمر مراقب وي او هغه په سمه توګه سره اداره کوي.

تاسې باید د هرو ۲۴ ساعتونو لپاره یو پروګرام یا مهال وېش ولری. د خپل ژوند اوونۍ، میاشتې او کلونه په ښه توګه سره زمان بندي کړی او تل د خپل وخت د غلو به مراقبت کې اوسئ. په ټلیفون کې بې معنې او بې هدفه اوږدې خبرې کول، بې ځایه له خلکو سره ناسته ولاړه، د ټلویزیوني پروګرامونو زیاته لیدنه او داسې نور کارونه ستاسې ګران بیه وخت در چې غلا کوي. هره ګړۍ چې تیریږي او هر کار چې کوئ، یو ځل له ځانه سره چورت او سوچ هم کوئ چې ایا تاسې په دې تیر کار یا وخت کې څه وکړه او د ځان، خدای او خلکو لپاره مو څه خدمت پکې وکړ. تل خپل کارونه د یوه پروګرام له مخې پر مخ وړئ، نو له دې کار څخه به خوند واخلئ او په خپل نفس کې به د اعتماد لویه نړۍ رامنځته کړئ.

 عمر دې دراز او وخت دې ډک له ګټو

زه خپل وخت او زمان اداره کوم

د مهربان خدای (ج) په قدرت او ملتیا باندې اعتماد، یاد، او اتکال

 د انسان په وجود کې پر نفس د اعتماد د رامنځته کولو له اصولو څخه یو اصل هم همدا ده. ځکه چې انسان داسې پدیده ده، کله چې احساس وکړي چې یوازې ده او داسې څوک نشته چې له هغه سره د زړه خواله او یا هم تکیه پرې وکړي، نو اندیښمن شي او روحیه يي ماته او مضطربه شي او پر خپل نفس باندې اعتماد له لاسه ورکړي، خو که چیرته کوم داسې کس ولري چې هغه يي له روحي او رواني پلوه تکیه ګاه وي، نو بیا د ارامۍ او پر خپل نفس د بشپړ اعتماد احساس کوي. اوس نو که چیرته یوه انسان ته دا تکیه ګاه ستر رب العزت خدای پاک واوسي، نو بیا به هغه انسان څومره ارام، سوکاله، ډاډمن او پر خپل نفس باندې د پوره اعتماد څښتن واوسي. په تیره بیا کله چې یو انسان ریښتینی او ټینګ ایمان هم ولري او په دې پوه وي چې خدای پاک د هغه د غاړې تر رګ ورته نږدي دی او خدای پاک هېڅکله هم خپل بنده یوازې نه پریږدي او تل یي له هر راز ستونزو څخه بچ او ژغورلی وي.

(( ان الله یدافع عن الذین آمنو))

ژباړه: خدای پاک د هغوانسانانو دفاع کوي چې پر ده يي ایمان راوړی وي.

 هغه انسان چې وکولای شي تل په خپل ذهن کې داسې یو ښایسته احساس ولري، نو دا په خپله یو ښایسته فکر ده چې د یوه پیاوړي سیګنال په توګه په ناخوداګاه ضمیر کې ننوزي او حاصل یا پایله به یي ښایسته روحیه، ښایسته باور او ښایسته په خپل نفس اعتماد درلودل وي.

اول _ پکول جانانه ؛

دوم _ دستمال چارخانه ؛

سوم _ ريش دانه  دانه ؛

چهارم _ کلاشينکوف سر شانه ؛

پنجم _ چور هر خانه !!!!!!!!!!!

اختر مو مبارک شه

په سپينه خوله كه روژه ماته

د كفارت روژې به دواړه ونيسونه

چې مازيګر شي ښكته لمر شي
په چا اختر شي څوك د غم ژړا كوينه

اختر دې تا ته مبارك شي
چې لاس او پښې دې بې حنا اور لګوينه

اول روژه وي بيا اختر وي
په بيلتانه پسې وصال دى رابه شينه

د کوچني اختر د رارسیدو له کبله ټولو ګرانو مېنه والو ته د زړه له کومې مبارکۍ وړاندې کوم. هیله من یم چې د روژې مبارکه او بختوره میاشت مو په بشپړه درناوي او عبادتونو سره تیره کړي وي.

انګیزه څه شی ده؟ د روان پیژندنې د علم له نظره انګیزه هغه دروني ځواک ده چې هرې موخې ته د رسیدو لپاره اغیزمنه وي. خو زه له انګیزې نه یو بل برداشت هم لرم. زه وایم چې انګیزه یعنې په ریښتیا سره غوښتل، د زړه له کومې غوښتل، یعنې د موخې او زموږ لپاره د هغې د ګټو پیژندل. انګیزه پلور او پیرودل کېږي نه. انګیزه یو له هغو محصولاتو څخه ده چې انسانان يي لومړني توکي لري، خو لومړی درجه جنس نه شي ترې تولیدولی. انګیزه داسې شی ده چې موږ باید هغه رامنځته کړو! چیرته؟ څرګنده ده چې په خپل وجود کې. او کله چې مو رامنځته کړه بیا باید ورته پاملرنه وکړو. انګیزه لکه یو ګلاب داسې حساس شی ده. هر څومره چې يي وساتو او پام ورته وکړو هغومره به زموږ په ګټه وي. کېدای شي تاسې ووایاست چې څنګه؟ لومړی: باید هر هغه شی چې غواړی تر لاسه یي کړی یا یي تر سره کړی، خپله اړتیا يي وبولی نه جبر یا ساعت تیری. دویم: موخه ولری، داسې موخه چې د تاسې له اوسنیو وړتیاوو او امکاناتو سره وړ وي، یعنې معقولیت ولري. دریم: پروګرام جوړ کړی او پر هغه باندې عمل وکړی. څلورم: هرې موخې ته د رسیدو لپاره بېلابېلې لارې شته، یوه له دغو لارو څخه تاسې ته وړ لاره ده. پنځم: د خپل ځان سلامتي او روغتیا ته پاملرنه لری، یو سالم او روغ بدن د انرژیو کان وي. شپږم: له خنډونو او ستونزو څخه مه ویریږی. یوازې خپله موخه درته مهمه کړی نه هغې ته د رسیدو ستونزې. اووم: تل په خپل جیب کې یوه وړه کتابچه درسره ساتی او د هغې موخې په اړه رپوټونه پکې لیکئ او هر کله چې مو د هغې موخې په اړوند کوم مثبت کار تر سره کړ، نو یي لیکئ. د دې تر څنګ خپلې دې موخې ته د رسیدو یا نه رسیدو یو شمېر دلایل هم ولیکئ. اتم: زر مه نا امیده کېږی، په یاد ولری چې هرې موخې ته رسیدل ستونزمن کار ده او دا یوازې کوښښ او تحمل غواړي. نهم: په دې نړۍ کې هر شی ځانته ارزښت لري. یوې موخې ته د رسیدو ارزښت، له یو لړ خوشالیو څخه تیریدل دي. دلته د نینجايي یوه خبر ده چې وايي: (که چیرته موخې په اسانۍ سره تر لاسه کېدای، نو کوښښ به څه معنی ورکوله؟)

لیکوال: محمد بصیر سلیمانخېل

ولور په اسلام کې له يوه مخه ناروا عمل بلل کېږي، خو له بده مرغه دې دود په پښتنو په تیره بیا د پکتیکا ولایت په خلکو کې زورې ریښې غزولي دي. که څه هم د ولور اخیستل اوس په یو دود اوښتی، خو هغه پلرونه چې پر خپلو لورانو باندې ولور اخلي، بېلابېل دلایل وړاندې کوي.

لومړئ: هغه کسان چې د خپلو اقتصادي ستونزو په خاطر ولور اخلي  

دویم: هغه کسان چې د دود د مراعات له مخې ولور اخلي

دریم: هغه کسان چې د دود د مراعات له مخې ولور اخلي، خو تر نیمی زیات ولور بیرته د کوزدې له ورځې نه د واده تر ورځې په بېلابېلو مراسمو کې ورپریږدي.

د مطلب پاتې برخه...

درنو لوستونکو، خدای بښلي ګل پاچا الفت څه باندې ۴۰ کاله مخکې د پښتنو یو انځور کښلی، چې هغه انځور هم د پښتنو د پخوانۍ زمانې او هم له اوسنۍ زمانې سره سر خوري:

نن په یوه پسې روان سبا په بل پسې ځي

کله په ږيري پسې ځي کله اوربل پسې ځي

فرق د شپانه او د قصاب پسونه کله کوي

چې شنه ګیاه يي لاس کې وویني قاتل پسي ځي

په دې هیله، چې نور دا خواره واره پښتانه لږ راوېښ شي او خپل اصلیت او ځان وپیژني.

 

درنو مینه والو!

د هغې خورا بې کچې مینې له کبله چې زه یې د  غني خان له شعرونو سره لرم، و مې غوښت تر څو د هغه د شعرونو لپاره یو ځانګړی وېبلاګ جوړ کړم، خدای پاک دا وس راکه خو هیله من یم چې ستاسې درنو مینه والو هم خوښ شي.

په مینه

د غني خان د شعرونو وېبلاګ

نن دوشنبه په یوه خبرې ناسته کې د افغانستان د اسلامي نهضت ګوند مشر  او په ولسي جرګه کې د پکتیکا ولایت استازي، سید اسحاق ګیلاني د ولسمشرۍ په ټولټاکنو کې له ډاکټر عبدالله نه خپل ملاتړ اعلان کړ.

ښاغلی سید اسحاق ګیلاني د هغې کورنۍ غړی ده چې د افغانستان د شاته پاته سیمو زیاتره خلک لا اوس هم د پیرتوب په خاطر په جذبو ورته راځي. زموږ دا ښاغلي پیران چې کله هغه نالوستي او د خدای له خدايي نه بې خبره مریدان ورته راشي، نو د ژوند نیکمرغۍ او د ځان د بیدارتیا ټولې لارې چارې ورته په شنه کفر واړوي. او په خپل جهالت کې یي لا پسې ډوب کړي. له همدې وجې څلور کاله مخکې کله چې په افغانستان کې پارلماني انتخابات تر سره کېدل، نو ښاغلي پیر صاحب سید اسحاق ګیلاني هم په داسې حال کې چې د پیرتوب دروغجنې غاړې یې کشولي پکتیکا ته راغی او د هغو نا وسو او بې کسو خلکو رايي ټولي کړلې کوم چې باید یوه ریښتیني، د ملت په دړد خبر، پاک او سپیڅلي کس ته یې ورکړي وای.  او کله چې نوموړي ولسي جرګه ته د هغو مظلومو خلکو په رایو راغی، بیا تر اوسه پورې يي د پکتیکا نقشه د کاغذ پر مخ هم نه ده لیدلي. هان دا چې زیاتره موکلین لا خپل دفتر ته نه ورپریږدي او بېلابېلې بانې ورته کوي. که څه هم د ګیلاني کورنۍ د جهاد له پیل نه تر اوسه پورې د هېواد په ټولو سیاسي جریانونو کې دخیل او له بېلابېلو شبکو سره تړاوونه لري، خو اوس دا درنه او محترمه کورنۍ هم په دوو برخو سره وېشله شوې ده، چې پخپله پیر سید احمد ګیلاني د هغه زوی، سید حامد ګیلاني د مشرانو جرګې دویم نایب او فاطمه ګیلاني چې د انورالحق احدي میرمن کېږي په را روانو ټولټاکنو کې د حامد کرزي په پلوي او دا دی اوس ښاغلی اسحاق ګیلاني له عبدالله نه خپل ملاتړ اعلان کړ، چې په دې کار سره یي اول ټول پښتون اولس او بیا يي د پکتیکا ولس رایو ته په سپکه سترګه وکاته.

په دې کار کولو سره ښاغلي اسحاق ګیلاني په پښتنو په تیره بیا د پکتیکا د خلکو په منځ کې د محبوبیت لپاره ځانته په خپل لاس قبر وکېنده.

د جمهوري ریاست څوکۍ ته د ۴۱ نوماندو د تګلارو ا و شالید په لوستلو سره به هر سړي ته دا څرګنده شي، چې تر ټولو وړ او ارزښتناک نوماند، ډاکټر صاحب اشرف غني دی. البته دا خبره به تاسې هلته وکړئ کله چې د ټولو نوماندو تګلارې، کړنې، زده کړې. تجربې، تقوی. علمیت، دریځ او شالید ولولئ او یا هم ترې خبر شی. نن زه په دې ویاړم چې د افغانستان په تاریخ کې د لومړي ځل لپاره د جمهوري ریاست څوکۍ ته موږ افغانان داسې یو لوړدریځه ملي او نړیوال عالم او پوه نوماند لرو. زما په اند د افغانستان په تاریخ کې، افغانانو باندې خدای پاک دوه ځایه بېساری رحم کړی، چې یو يي دصفوي ګرګین په وخت کې افغانانو ته د میرویس نیکه په شان یو نیکمرغه او با تدبیره مشر ور په برخه کړ  چې له برکته یې د صفویانو خونخوار او ظالم حکومت ریښې له بیخې وایستلي او د هغه وخت د افغانستان او ایران د سیمو خلکو ته یي د عدل او انصاف حکومت ورښکاره کړ. په هغه وخت کې هم افغانان زښت تر فشار او ظلمونو لاندې وو، هان دا چې زیاتره پښتنو د صفوي دولت ډېرو مالیو له لاسه خپل اولادونه هغوئ ته ورکول. ټول له ژونده ستړي او له خدای څخه یې مرګ غوښت، چې د الهي رحم له مخې پر پښتنو باندې د نجات فرشته زموږ د ملي قاید، میرویس نیکه په وجود کې راغله او په خورا تدبیر او سیاست سره یي ټول ظالم او خونخوار صفویان تر تیغ تیر او بیا يي زامنو او ورویرونو د دوئ په ځاله (اوسني ایران) کې ټولو پارسیانو ته د لومړي ځل لپاره د عدل او انصاف حکومت ورښکاره کړ.

انشاالله پر افغانانو باندې د لوی څښتن تعالی دویم رحم هم په دغو ټولټاکنو کې د وړ انسان، اشرف غني احمدزي کاندیدیدا ده. اوس هم لکه د صفویانو د وخت په څير، خو په پر مختللي او پیچلي توګه سره ټول افغان اولس د ژوند په ټولو برخو کې له بې شمېره ستونزو سره لاس او ګریوان او هان عرق ده. له دې ستونزو څخه د راوتلو لپاره موږ د روان کال د زمري د میاشتې ټولټاکنې په مخ کې لرو چې البته دا زموږ لپاره تر ټولو ستر چانس ده چې باید خپل غمخور او په ملت زړه سواند عالم او سیاسي شخص، اشرف غني ته خپلې رایې ورکړو. موږ ولې باید خپلې رایي ډاکټر اشرف غني ته ورکړو؟

د دې پوښتنې ځواب د افغانستان لپاره د هغه د پلانونو په لوستلو او کتلو سره موږ روښانه کېږي. کاندیدان ډېر دي، او هر یو وايي چې زه د دې برخې لپاره دا پلان لرم او د هغې برخې لپاره دا پلان لرم، خو که وکتل شي هېڅ یو يي هم ریښتینی پلان نه لري او که يي لري هم داسې پلانونه به لري لکه د دوئ تیرې کړنې. سر بېره پر دې، افغان ملت اوس یوه ریښتیني، پر خپلو خبرو ولاړ او ژمن رهبر ته اړتیا لري تر څو یې له دې بدمرغیو څخه را بچ کړي. که څه هم ټول کاندید صاحبان د درناوي وړ دي، خو د دوئ په منځ کې دری تنه چې هم یي افغانان او هم يي نړیواله ټولنه پيژني هغه ډاکټر اشرف غني احمدزی، حامد کرزی او ډاکټر عبدالله عبدالله دي.  افغانان اوس ټول ښه پیژني، عبدالله د نظار شورا د مشر احمد شاه مسعود ښی لاس و کوم چې له لاسه یې لا اوس هم افغان ملت نه دي په ارام او په راز راز بدمرغیو او نفاق باندې يي ککړ کړی دی. د احمد شاه مسعود تګلاره خو لومړی په ټول افغانستان باندې د پنجشیریانو تپل او بیا د افغانستان تجزیه وه، او ښاغلی عبدالله عبدالله لا نن هم پر هغه ویاړي او ملت ته د خدمت او یووالی نارې سورې وهي. ایا د ۵۰۰۰۰ بې ګناه او بې دفاع کابلیانو وینه د کابل په ړنګ ړنګ دیوالونو وچه شوه چې ته بیا ملت ته د خدمت او کار د درواغو نارې وهي؟ ایا دا کوم انصاف و او ده چې ۳۵ سلنه دولت یوازې د یوې ولسوالۍ  خلک وي او بیا هغه  ولسوالۍ په ولایت واړوي؟ ایا دا کوم عدل او انصاف و او ده چې په بهرنیو هېوادونو کې دي افغان سفیران ټول د یوه قوم او هغه هم نالوستي واوسي؟ ایا ښاغلی عبدالله دا ځل د فدرالي نظام (!؟!) په راوستو غواړي چې د مسعود ارمانونه د هغه له مرګ نه وروسته ور پوره کړي؟ هېڅکله نه!!!!!!!!!!!!

را به شو کرزي ته، هغه په دې تیرو اتو کلونو کې چې د افغان ملت لپاره یو طلایي چانس څه وکړل؟ ایا هغه یوازې د کابل-کندهار پر سړک او د څو شخصي او هغه هم د بهرنیو جاسوسي شبکو له لارې پر جوړو شویو رسنیو باندې ویاړي؟ ایا هغه پر دې ویاړي چې د نړۍ په زیاترو هېوادونو کې د افغانستان بیرغ رپیږي؟ ایا هغه پر دې ویاړي او نازیږي چې د برېښنا محترم وزیر وروسته له اتو کلونو نه کابل ښار ته له ازبکستانه برېښنا را وغزوله؟ ښاغلی کرزی کله دې هم په اخلاص سره د هغو پښتنو حال پوښتلی چې ماشومان، سپینګیري، ځوانان ، ناوې ښځې او دنګ دنګ زلمیان یې په بمباریو کې له لاسه ورکړي؟ که یوازې په دې خوښ يي چې ځه خیر د هر شهید پر به یو لک افغانۍ او د هر ټپي پر سر به ۵۰۰۰۰ افغانۍ ورکړم؟ خو له بده مرغه هغه اندازه پیسې هم بیا ستاسې فاسده او کرغیړنه اداره په خپل منځ کې سره ووېشي. افسوس! خو کرزی لا اوس هم هغه پخوانۍ مداري ګري کوي او فکر کړي چې ملت به دا ځل هم زما په غوړو ژمنو وغولیږي. هېڅکله نه!!! د ازمایل شوي ازمایل ګناه ده. نور نو وخت د کار او عمل ده، افغانان نور عمل غواړي، نوښت غواړي، قرباني غواړي، منظمه رهبري غواړي، پاک نفس او قاطع شخصیت غواړي تر څو د دوئ دا ماته کښتۍ د نجات تر څنډو ورسوي او کوم کس چې د دې جوګه دی، هغه اشرف غني احمدزی دی.

د مطلب پاتې برخه...

مرگ بر رژیم سفاک و استبدادی آخندهای شیطان صفت ایران!!!

جوانان و ملت غیور ایران هر گز به رژیم های فاشیستی و ظالم سر اطاعت را خم نه کرده و نه خواهند کرد!!!

نابود باد رژیم که در مدت زمان 30 سال، ملت مسلمان افغانستان را به خون و خاک کشانید!!!

نابود باد رژیم که همانند دانه سرطان کشورهای همسایه و همجوار خود را ضربه همه جانبه زدند!!!

دا دله ګان دله ګان ټول کړئ                              تنور پرې تود کړئ چې ډوډوئ پرې پخوو نه

چې یارانه وه زما او ستا وه                               چې جدايي شوه ټول جهان پرې خبر شوو نه

دا زړه مې ډېر درنه خپه دی                               نیستۍ ظالمې له دوستۍ دې وویستمه

د سهار چرګه پرې نارې کړه                               اشنا زما په شرم خوښ ده نه پاڅي نه

زړګیه صبر شه مه ژاړه                                      پردي راوړي د چا څه پروا لري نه

زما د زړه د کومې یاره                                      په برخه ستا یم او نور دې خاورې شي مئینه

جانانه راشه حال مې ګوره                                پرون تازه وم او نن له غمه مړاوي یمه

د مطلب پاتې برخه...

له (www.wagma.blogsky.com) وېبلاګ نه

طلوع که گویا تلویزیون بی رقیب و یک سر و گردن از تلویزیون های دیگر بالاتر است، در برنامۀ "زنگ خطر" که هر چهارشنبه شب پخش می شود، گردانندگانش نه اینکه با زبان طنز سخن نمی گویند، بیشتر به دلقک هایی شباهت دارند که برای خنداندن مردم به هر چیزی توسل می جویند.

 یکی از صحنه هایی که این دلقکان در جریان برنامۀ شان بر آن می خندیدند، صحنۀ انفجار پیکنک گاز در شهر نو و سوختن چند تن از هموطنان بولانی فروش فقیر ما بود. این دلقکان فقط برای اینکه رییس تلویزیون را خوش ساخته باشند و برنامۀ به اصطلاح طنزی را تقدیم نموده باشند، بر لباس ها و بدن های سوختۀ هموطنانی می خندیدند که از بخت خوب از انفجار جان سالم بدر برده بودند. وقتی به بدن های سوختۀ شان نگاه می کردید، به رنج، فقر و بدبختی هر چه بیشتر این هموطنان پی می بردید، آنان شاید در فکر سوختن جان شان نبودند و غم از دست دادن کراچی های شان را در سر داشتند، اما بیسوادان برنامۀ زنگ خطر بر آنان و فقر شان چنان می خندیدند که فکر می کردید در حال دیدن فلم چارلی چاپلین هستند. بیسواد کلان (حنیف همگام) چند بار با تمسخر انفجار مهیب را "محب" تلفظ کرد و دیگران از پی اش.

 "زنگ خطر" و این چنین دلقکی ها ارزانی گردانندگانش باد!

د پکتيکا زړوراولس ته

ځارشمه پکتيکا نه چې داخلک يي ميړني دي

هسکه شمله ګرځي  د میرویس دننګ بچي دي

****

وينه دغيرت يي تل چليږي په رګونوکې

خدايه بری ورکړي دننګونو ډګرنو کې

بياچې ميرويس خان پشانته هسکه شمله وتړي

پورته چې اوازکړي دنازو په ارمانونوکې

****

ځارشمه پکتيکا نه چې داخلک يي ميړني دي

هسکه شمله ګرځي د میرویس دننګ بچي دي

****

اې پکتيکاوالوشاه زلمي موا تلان دي!!!

خپل تاريخ به وګټي دوخت قهرمانان دي

وياړبه دتاريخ شي تجاوز پرضد ټټروهي

ځکه پری وياړيږم دغازي ادې١* بچيان دي

د مطلب پاتې برخه...

درست افغانستان په ناپوهانو باندې ډک دی**ولي زیات که پکښې وګوري پښتون دی

دا شعر په اصل کې ستر پښتنون او ستر انسان، علامه خوشحال بابا داسې ویلی:

درست جهان په ناپوهانو باندې ډک دی*** ولي زیات که پکښې وګوري افغان دی

په هغه وخت کې زموږ ستونزه په جهان کې وه، ولې نن زموږ په کور کې ده، چې هغه هم افغانستان دی. افسوس او سل افسوسه!!! دا د دې ښکارندوی ده چې، پښتانه څومره شاته تللي دي.

څومره غوره نظريې او فکرونه مو له ځانه سره درلودل چې د خپلې بې حوصله ګي له کبله مو هير شوي دي او په دې نه ياست توانيدلي چې هغوئ ته د عمل جامه ور واغوندئ؟

په دې اسراراميزه نړۍ کې چې هره ورځ او هره شيبه هر شى په بدلون او خوځښت کې ده، داسې معلوميږي چې موږ انسانان د ټنبلی د ټولګيو لومړني زده کوونکي يو. هر څومره که موږ ووايو چې زموږ کار ستونزمن او له پخوانيو نسلونو څخه غوره دی، خو واقعيت داده چې په دې زمانه کې ټنبلي او سکون ته زموږ مېنه تر پخوا لا ډېره شوې ده.

په دې ورځو کې ډېرو شيانو بدلون موندلى. موږ له ډېرو انرژيو او مخامخ انګيزو سره ډېر کم کار لرو. زموږ د نيکونو د هيلو او کړنو تر منځ ډېر کم واټن و، هغوئ چې به تږې کېدل، نو اوبه به يې لټولې، په اوږې کېدا سره به په مړى پسې تلل. هغوئ د خپلو چلندونو له کبله اړ نه ول تر څو مخکې له مخکې خپله اماده ګي ونيسي، هغه رفتارونه چې د هغوئ د پايښت  سبب ګرځيدل، لنډمهاله پايلې يې درلودي او  له درمل، بانک او هان له يخچال نه په پرته نړۍ کې هغوئ اړ نه ول تر څو خپلې راتلونکې ته فکر وکړي.

ټنبلي له کومه پيليږي؟

روان پيژندونکي په دې اند دي چې ټنبلي هغه وخت منځته راځي چې د راتلونکې لپاره د پلان جوړونې شونتيا موجوده وي. هغه څه چې هغوئ یې پرته له دې چې خبلې سملاسي اړتياووې یې پوره شي او خپلو کارونو ته دوام ورکړي، هغه د

د مطلب پاتې برخه...

ستا ژوند، ستا د فکرونو ټولګه ده، په هر هغه څه چې ستا ذهن باور وکړي، تر لاسه کولای شي     او هر هغه څه چې محکوم کړي، له لاسه ورکوي. او په دې هم پوه شه چې، نېکمرغي په دریو       ټکو کې نغښتې ده:

۱- د تیرو وختونو هیرول

۲- اوس مهال غنیمت ګڼل

۳- راتلونکې ته هیله من اوسیدل

که څه هم زرلښت حفیظ له ګران وطن نه ډېره لرې د سمندرونو هغې خوا د سوکالیو او نیکمرغیو په هېواد کې اوسي، خو د خپل هېواد، اولس او ګرانو پښتنو غمونه او خوشالی لا اوس هم ورسره غیږ په غیږه دې، ته به وايي چې د پښتنو په خړو کوڅو کې اوسي. لاندې به تاسې درانه لوستونکي د ګرانې خور زرلښت حفیظ یوه څو په زړه پورې شعرونه چې د ژوند ټولې چارې پکښې انعکاس شوي، ولولئ، هیله ده چې تاسې هم خپل لاسونه ورته پورته کړئ.

د سولې جرګه

د مطلب پاتې برخه...

بیا مې د مســــتۍ غرور څـــــپه څــپه راورغړېد*******شور په اباسـین کې جوړ، امو هلمند مې وغرېد

ارواح مې د غلجي میرویس، ګور کې ناکراره ده*******وینه پښــــتنه مې نن رګو کې ســـــرګردانه ده

کابل، خیرخانه مېنه

زه چـــې کله مړ شــــــــمه تورې جامـــــې واغونده***** راشــه په ســـلګو ســلګو اخــیري دیدن به وي

سرته را سره کېنه ښکل مې کړه مرګون بــــــاندې***** بیا به مې ونه ویني ټول عــــمر ژوندون باندې

څوک به مخ او سر وهي څوک ولاړ غمجن به وي***** راشـــه په ســـلګو ســـلګو اخیري دیدن به وي

ټول به وي یـــاران یـــــاران زه به پکـــې نه یمــــه***** کور به وي لحــــد زمـــــــــا هلـــته به ویده یمه

زه به ترې نه لاړ شـــــمه دا کلــــــــی وطن به وي ***** راشـــه په ســـلګو ســـلګو اخیري دیدن به وي

راشـــــــــــــه د وفـــا په خـــیال تا پسـې ژړیږمــــه ***** پس له مرګه بیا پرې څـــه تاته چـــې یادیږمـه

بیا به عمر چیرته وي، خاورو کــــــــې دفن به وي ***** راشــــه په ســلګو ســـلګو اخیري دیدن به وي

یار کې مې لږ هم و پوښتي اې خدایــــه!

بس قبله مې د هغې کور شو خبر اوسي

ستا سجدې او عـــبادت به پر ځای پرېږدم

که یو ځل راسره یار جنګ د سـترګو وکړي

^{غرمو خـــــــــوړلی مازدیګـــر دی چیرته تږی نشـې- د جل وهنې لوی خطـــــــــر دی چیرته تږی نشي}

^{اوښــــکې څنډه مه! د پلـو څنډو کې غــوټه کړه لږ- په مخکې دښته او ســـــفر دی چیرته تږی نشي}

^{له لېمو ښــــکته د خولو په ډنډ دې شونډې کېږده- وخت درنه ځي د لارې ســر دی چیرته تږی نشي}

^{وږمـــه چلیږه د پیکي ســیوری تت شـــوی نه دی- یو تنکی څاښت ختلی لمر دی چیرته تږی نشي}

^{د غـــــــرونو لاره چــــــــنګه ونګه د جـــانان تر کلي- د پښــــتنو ســــپېره خیبر دی چیرته تږی نشـــي}

^{په هـــر ګـــــودر کې ســـــــنګرواله د زمزمو چینې- هم میکــــده او هم ســـاغز دی چیرته تږی نشي}